Tywin Lannister

Z Wiki Westeros
Skocz do: nawigacja, szukaj
House Lannister.png Tywin Lannister House Lannister.png
Tywin.jpg
Autorem ilustracji jest Amok©

Przydomek Lew Lannisterów
Stary Lew
Wielki Lew ze Skały
Tytuł Lord Casterly Rock
Tarcza Lannisportu
Namiestnik Zachodu
Namiestnik Króla
Wybawca miasta (Królewskiej Przystani)
Przynależność Ród Lannisterów
Urodzony 242AC
Zmarły 300AC,  Królewskiej Przystani
Wspołmałżonek Joanna Lannister
Ksiązki Gra o Tron (występuje)
Starcie Królów (występuje)
Nawałnica Mieczy (wystepuje)
Uczta dla Wron (wpomniany)
Taniec ze Smokami (wspomniany)
Świat Lodu i Ognia (wspomniany)

Played by Charles Dance
TV series Sezon 1 | Sezon 2 | Sezon 3 | Sezon 4

Tywin Lannister to lord Casterly Rock, Tarcza Lannisportu, Namiestnik Zachodu. Jako głowa rodu Lannisterów jest jednym z najpotężniejszych lordów w Westeros. Jest ojcem Jaime'a, Cersei i Tyriona Lannisterów. Kocha Jaime'a i Cersei, lecz gardzi Tyrionem. Obwinia swojego najmłodszego syna za śmierć ukochanej żony Joanny, która zmarła w czasie porodu, oraz o hańbienie rodu poprzez kontakty z prostytutkami. W telewizyjnej adaptacji Gra o Tron w jego rolę wciela się Charles Dance.

Wygląd i charakter

Zobacz też kolekcję obrazków.

Tywin jest wysokim, smukłym, barczystym mężczyzną w wieku pięćdziesięciu kilku lat. Odkąd zaczął łysieć goli głowę, zapuszcza natomiast krzaczaste, złote bokobrody. Jego oczy są zielone, upstrzone plamkami złota. W bitwie nosi głęboko karmazynową, pozłacaną zbroję, na którą zakłada ciężką narzutę ze złotogłowiu.[1]

Jest człowiekiem wyrachowanym, inteligentnym, obdarzonym polityczną przebiegłością, bezwzględnym i kontrolującym otoczenie. Poświęcił całe swoje życie pracy mającej na celu umacnianie potęgi rodu Lannisterów na Zachodzie i w całym królestwie, zapewniając rodzinie szacunek, lub przynajmniej strach. Jest wybitnym strategiem i politykiem. Udowodnił, że jest świetnym dowódcą, podejmując odważne decyzje militarne, na które większość lordów by się nie zdobyła. Robi wielkie wrażenie, zwłaszcza w połączeniu ze swoim zastraszającym wzrokiem.

Historia

Wczesne życie

Tywin był pierworodnym dzieckiem Tytosa Lannistera i jego żony Jeyne Marbrand. Jego wczesne lata były znaczące, bo ukształtowały jego umysł i wyznaczyły cel na życie, które miał przed sobą. Tywin był zmuszony patrzeć, jak jego wspaniały ród niemal popada w ruinę przez posunięcia jego ojca. Tytos, będąc człowiekiem łagodnym i sympatycznym, był również osobą o słabej woli i niewymagającą. Nikt nie oddawał zaciągniętych u niego pożyczek, a jego chorążowie robili na co mieli ochotę, wyśmiewając seniora przy kielichach lub też otwarcie go prowokując.

Według Genny Lannister Tytos zgodził się wydać ją za Emmona Freya, drugiego syna lorda Waldera Freya tylko po to, by zadowolić lorda Waldera. Zaręczyny ogłoszono na uczcie w 252AC, na której obecna była większość lordów Zachodu. Po tym obwieszczeniu lord Roger Reyne opuścił salę w złości, a Ellyn Reyne głośno się roześmiała. Reszta wasali lorda Tytosa milczała, tylko dziesięcioletni Tywin wypowiedział się przeciwko małżeństwu, bo uznał je za Freya za niegodnego kobiety Lannisterów.[2] Tytos wysłał go potem do Królewskiej Przystani, by służył jako nadworny podczaszy króla Aegona V Targaryena. Na dworze Tywin zaprzyjaźnił się z młodym księciem Aerysem oraz dziedzicem Końca Burzy, Steffonem Baratheonem. Jego kuzynka, Joanna Lannister, również służyła na dworze królewskim jako towarzyszka i dama dworu księżniczki Rhaelli Targaryen.[3][4]

Młody Tywin i jego ojciec, Tytos. Magali Villeneuve, Świat Lodu i Ognia.

Podczas Wojny Dziewięciogroszowych Królów jedenaście tysięcy ludzi z Zachodu pod dowództwem stryja Tywina, ser Jasona Lannistera (który później zginął w tej wojnie) zostało wysłanych do walki po stronie Żelaznego Tronu na Stopniach. Tywin, który był już wtedy rycerzem, przyłączył się do wojsk Lannisterów; tak samo uczynili jego bracia Kevan i Tygett jako giermkowie. Młody książę Aerys Targaryen także służył podczas wojny jako giermek i kiedy zasłużył już na tytuł rycerski, to Tywinowi przypadł zaszczyt pasowania swego przyjaciela.[5]

Reputacja rodziny Lannisterów była niska z powodu słabości ojca Tywina, Tytosa.[6] Tywin postanowił powziąć bezwzględne kroki, by naprawić sytuację, przywrócić rodzinie honor i odnowić fortunę bliskiego ruiny rodu. Ser Tywin powrócił ze Stopni wraz z braćmi, ser Kevanem (świeżo pasowanym) i Tygettem Lannisterem, który, choć był wciąż giermkiem, bardzo wyróżnił się w walkach. Ta trójka była już zahartowana przez bitwy; wiedzieli, jak odnoszą się do nich inni z powodu niegospodarności ich ojca i byli zdeterminowani, by to zmienić. Tywin Lannister wziął na siebie zadanie przywrócenia dominacji swego rodu. Oznajmił ojcu, że postawi rodzinę Lannisterów na należnym im miejscu, a lord Tytos sprzeciwił się niepewnie, po czym wrócił w objęcia swojej ówczesnej metresy, będącej mamką.[3]

Najpierw Tywin zażądał oddania złota pożyczonego przez ojca. Ci, którzy nie mogli spłacić długu natychmiast, musieli wysłać zakładnika do Casterly Rock i odzyskiwali go dopiero po uregulowaniu wszelkich należności. Swemu bratu Kevanowi powierzył dowództwo nad oddziałem pięciuset rycerzy, z których wszyscy byli zaprawionymi w bojach weteranami Wojny Dziewięciogroszowych Królów. Nakazał im oczyścić Krainy Zachodu z rycerzy-rabusiów i banitów. Część chorążych śpiesznie zaczęła być posłusznymi Lannisterom, ser Harys Swyft powiedział podobno, że...

Lew się obudził.[3]

Nie mogąc w tym czasie spłacić pożyczki, ser Harys zgodził się oddać swoją córkę Dornę pod nadzór ser Kevana. Gdzie indziej poborcy spotkali się jednak z ponurym oporem lub otwartym buntem. Roger Reyne podobno śmiał się, przeczytawszy dekret Tywina, a swoim przyjaciołom i wasalom doradził, by nie robili nic.

Lord Walderran Tarbeck niemądrze wybrał inne wyjście. Pojechał do Casterly Rock pomówić z lordem Tytosem w przekonaniu, że z łatwością zastraszy go na tyle, że odwoła zarządzenia swego syna. Lorda Tytosa nie było w momencie, kiedy lord Tarbeck przybył na dwór, ale młody Tywin był obecny i kazał aresztować Walderrana za nielojalność.

W zamian lady Ellyn Tarbeck pojmała trzech Lannisterów - dwóch Lannisterów z Lannisportu oraz Stafforda Lannistera, którego siostra była zaręczona z Tywinem. Potem zagroziła, że ich skrzywdzi, o ile nie zostanie uwolniony jej lord i mąż. To poruszyło lorda Tytosa, który zawziął się, by odzyskać syna swego zmarłego brata, Stafforda, żywego. Zignorował sugestie Tywina, że lord Walderran powinien zostać odesłany do żony w trzech kawałkach, jeden za każdego pojmanego Lannistera. Tytos oddał Walderrana całego i zdrowego, a nawet umorzył dług Tarbecków wobec Lannisterów, co jeszcze bardziej osłabiło pozycję rodu.[7] [3]

Tywin był zdeterminowany, by utemperować swych potężnych, wojowniczych wasali. Pod koniec roku 261AC Tywin (który nie czekał na wyjazd swego lordowskiego ojca ani nawet nie poinformował go o swoich zamiarach) wysłał kruki z wiadomościami do Tarbeck Hall i Castamere żądając, by stawili się osobiście w Casterly Rock i odpowiedzieli za swe zbrodnie. Obaj odmówili (czego Tywin się spodziewał) i wybrali walkę zbrojną, wszczynając bunt i wypowiadając posłuszeństwo Lannisterom. Tywin zareagował, osobiście przejmując dowodzenie nad siłami Lannisterów i natychmiast pomaszerował na nowobogackich wasali. Zabrał ze sobą armię, którą zgromadził jeszcze przed wysłaniem kruków z wezwaniami.

Autorem ilustracji jest Michael Komarck, © Fantasy Flight Games.

Tak więc Tywin wziął na siebie zadanie unicestwienia Tarbecków i Reyne'ów za karę za ich bunt, pokazując światu, że Lew Lannisterów jest bestią, której należy się bać. Zniszczył rodziny obu wasali z bezlitosną skutecznością, wymordował wszystkich członków tych rodów, tak, że ich nazwiska wymarły. Pokruszone ruiny ich zamków pozostawił jako nieme dowody na to, jaki los czeka tych, którzy zlekceważą potęgę Casterly Rock.[8] Brutalność, z jaką Tywin zniszczył ród Reyne'ów opisano potem w pieśni "Deszcze Castamere", hołdującej temu wydarzeniu. Kiedy później lord Farman z Pięknego Zamku zaczął zachowywać się zaczepnie, Tywin wysłał do niego gońca z lutnią zamiast listu. Gdy "Deszcze Castamere" zostały zagrane, lord Farman nie sprawiał już żadnych kłopotów.

Po śmierci króla Jaehaerysa II Targaryena nowo koronowany król Aerys II wybrał swego przyjaciela ser Tywina na swego namiestnika, będąc pod wrażeniem bezwzględności, jaką okazał on zbuntowanym Reyne'om i Tarbeckom. Tywin spędzał znaczą część swego czasu na dworze w Królewskiej Przystani, a jego ojciec przez kolejne kilka lat rządził Zachodem. Choć wciąż był słabym lordem, już żaden z jego wasali nie odważył się sprawiać mu kłopotów po tym, jak widzieli, co jego dziedzic zrobił Reyne'om i Tarbeckom.

Tytos Lannister ostatecznie zmarł z powodu pęknięcia serca w 267AC, kiedy wspinał się po schodach do swojej kochanki[9]. Ser Tywin stał się wówczas lordem Casterly Rock i Namiestnikiem Zachodu. Po powrocie do rodowej siedziby i usłyszeniu o śmierci ojca, zastał jego metresę przymierzającą suknię dawno zmarłej matki Tywina. Dowiedział się, że podczas gdy on służył w Królewskiej Przystani, kochanka jego ojca, córka kupca, całkowicie zdominowała Tytosa. Rozkazywała domowym rycerzom, a biżuterię zmarłej żony swego kochanka traktowała jak własną.[6] Tywin rozkazał rozebrać ją do naga, a potem zmusił szlochającą kobietę, by chodziła po ulicach Lannisportu i wyznawała każdemu napotkanemu mężczyźnie, że jest złodziejką i nierządnicą. Na koniec wygnał ją z Krain Zachodu.[9]

Z powodu głupstw popełnianych przez ojca Tywin Lannister nigdy się nie śmiał, nie ufał bowiem śmiechowi. W młodości zbyt często słyszał go, wymierzonego w swojego ojca i ród Lannisterów. Dodatkowo już jako młodzieniec rzadko się uśmiechał, a odkąd zmarła jego żona, nie zrobił tego nigdy.[10]

Jako królewski namiestnik

Tywin jako namiestnik Aerysa II.

Tywin poślubił swą kuzynkę Joannę Lannister i wszyscy zgadzają się, że tworzyli szczęśliwe małżeństwo. Genna Lannister stwierdziła nawet, że Tywin uśmiechał się w dniu, w którym żenił się z Joanną.[10] Mawiano, że choć Tywin rządził Siedmioma Królestwami (jako namiestnik), to nim w domu rządziła pani żona. Joanna dała mu bliźniaki, o których Tywin miał nadzieję, że pewnego dnia jedno z nich będzie lordem Casterly Rock, a drugie królową Westeros. Potem jednak wydarzyła się tragedia, gdy jego ukochana żona zmarła, rodząc Tyriona, ohydnego potworka. Tywin był zdruzgotany jej przedwczesną śmiercią i już się więcej nie ożenił. Gerion Lannister powiedział raz swemu bratankowi Tyrionowi, że najlepsza część Tywina umarła wraz z Joanną.[11]

Tywin dowiódł, że jest wspaniałym zarządcą i utrzymywał posadę, przez dwadzieścia lat zapewniając królestwu pokój i dobrobyt. Z tego powodu ludzie żartowali, że to on jest prawdziwym królem, rządzącym w kraju. Wszystko to skończyło się wraz z narastającą paranoją Aerysa, którego zazdrość doprowadziła do kilku gorzkich nieporozumień. Według ser Barristana Selmy'ego Aerys pożądał żony swego namiestnika gdy jeszcze ona żyła (małżeństwo Aerysa było zaś aranżowane), czego skutkiem dochodziło do kolejnych spięć. Wreszcie król odmówił zaręczenia Cersei ze swym dziedzicem, kdięciem Rhaegarem, a piętnastoletniego syna Tywina, Jaime'a, przyjął do Gwardii Królewskiej, kradnąc namiestnikowi jego nagradzanego dziedzica. Tywin rozumiał, że intencją Aerysa było uczynienie Jaime'a zakładnikiem i użycie go przeciw jego ojcu. Z tego powodu zrezygnował ze stanowiska pod błahym pretekstem i wrócił do Casterly Rock.

Rebelia Roberta i jej skutki

Kiedy Rebelia Roberta rozpoczęła się, lord Tywin usadowił się w Casterly Rock i czekał, ignorując rozkazy króla Aerysa, nakazujące mu zbrojenie się. Nie opowiadał się po żadnej stronie aż do decydującej wygranej Roberta w bitwie nad Tridentem. Po bitwie Tywin zwołał swe chorągwie i pojechał do stolicy, Królewskiej Przystani. Po tym, jak Wielki Maester Pycelle przekonał Aerysa, że Tywin przybył mu pomóc, król rozkazał otworzyć bramy miasta. Kiedy siły Zachodu wkroczyły do miasta, przystąpiły do jego złupienia. Aerys został zabity przez Jaime'a nim siły Tywina przybyły do Czerwonej Twierdzy, ale Gregor Clegane i Amory Lorch (rycerze zaprzysiężeni Tywinowi i wykonujący jego rozkazy) zamordowali żonę Rhaegara Elie z Dorne i jej dwójkę małych dzieci, Rhaenys i Aegona. Tywin owinął ciała w karmazynowe płaszcze Lannisterów (by lepiej zamaskować krew) i zaprezentował je Robertowi Baratheonowi jako dowód wierności. Lata później, zapytany przez swego syna Tyriona o to, dlaczego nie pozwolił, by Robert sam zabrudził sobie ręce krwią, odpowiedział...

Późno poparliśmy sprawę Roberta i musieliśmy dowieść swej lojalności. Gdy położyłem przed tronem te ciała, nikt już nie mógł wątpić, że na zawsze zerwaliśmy z rodem Targaryenów. Ulga Roberta była niemal dotykalna. Nawet taki głupiec jak on wiedział, że jeśli jego tron ma być bezpieczny, dzieci Rhaegara muszą umrzeć. Uważał się jednak za bohatera, a bohaterowie nie zabijają dzieci.[12]

Te czyny zjednały rodowi Lannisterów nienawiść Martellów z Dorne oraz mieszkańców Królewskiej Przystani, jednak zapewniły też, że nowy król poślubi córkę Tywina - Cersei. Propozycja zaręczenia tej dziewczyny z Rhaegarem została odrzucona przez Aerysa ku wielkiemu, gorzkiemu rozczarowaniu jej ojca. Ślub Cersei z nowym, młodym i powszechnie lubianym królem wynagrodził Tywinowi jego wcześniejszy zawód.

Tywin Lannister. Autorem ilustracji jest Nacho Molina.

Po Rebelii Tywin powrócił do Casterly Rock, gdzie w dalszym ciągu służył jako lord i Namiestnik Zachodu. W 289 AC lord Balon Greyjoy rozpoczał swoją rebelię, paląc flotę Lannisterów, przycumowaną w Lannisporcie. Po porażce rebelii Tywin odbudował flotę i urządził Turniej w Lannisporcie. Ponieważ król Robert źle gospodarował finansami królestwa, a przez małżeństwo był związany z Lannisterami, lord Tywin często pożyczał koronie pieniądze. Dwór Królewskiej Przystani popadł w ogromne długi wobec tego rodu, wynoszące ponad trzy miliony złotych smoków.

Choć był bezwzględny, Tywin Lannister był również uzdolnionym i sprytnym władcą - gdy był namiestnikiem, podlegające mu ziemie świetnie prosperowały. Szczególnie utalentowany był w kwestii pomnażania funduszy, przez co powstał o nim stały, kpiący dowcip, że musi "srać złotem".[13] Podobno prostaczkowie z Lannisportu na jego cześć wiwatowali dwa razy głośniej niż na cześć swego prawdziwego króla, Obłąkanego Aerysa II. Nawet mimo tego, Tywin był na Zachodzie raczej szanowany niż kochany, a Królewska Przystań darzyła go pogardą za to, że jego ród podstępem złupił miasto.

Dzieci

Kiedy odkrył, że Tyrion poślubił dziewczynę z prostego ludu, Tyshę, która w oczach Tywina znów przemieniłaby ród w pośmiewisko, dał mu "ostrą nauczkę". Kazał jego bratu Jaime'owi, by nazwał ją prostytutką, po czym oddał Tyshę swemu garnizonowi i strażom - każdy mężczyzna po zgwałceniu jej płacił dziewczynie srebrną monetę. Tyriona zmusił do patrzenia na to, a na koniec do uczynienia tego samego, ale za złotą monetę.[14] Jego syn na zawsze go za to znienawidził, ale Tywin nie dbał o to, ponieważ to w innych swych dzieciach pokładał nadzieje.

Później Tywin odmówił pozwolenia Tyrionowi na podróżowanie i zwiedzenie świata (którą to podróż bracia Tywina odbyli w młodości), obawiając się, że przyniósłby jeszcze większy wstyd rodowi Lannisterów. Jako "prezent" na szesnasty Dzień imienia Tyriona, Tywin powierzył mu zadanie zarządzania oczyszczaniem kanalizacji Casterly Rock.[15]

Kiedy Tyrion stał się szesnastolatkiem, czyli stał się oficjalnie pełnoletni, wierzył, że teraz będzie mu wolno robić to, co chce. Jednak Tywin rozwiał jego złudzenia, odpowiadając:

Żaden człowiek nie jest wolny. Tylko dzieci i głupcy myślą, że jest inaczej.[15]

Choć dzieci Tywina bardzo go szanowały, żadne z nich nie było w stanie kiedykolwiek dostosować się do jego oczekiwań. Ten fakt doprowadził do wielu trudności.[7]

Bieżące wydarzenia

Gra o Tron

Charles Dance jako Tywin Lannister

Na jego syna Tyriona pada niesłuszne oskarżenie o wynajęcie skrytobójcy i nasłanie go na leżącego w śpiączce Brana Starka. Kiedy napotyka on w gospodzie na skrzyżowaniu dróg Catelyn Tully, żonę Eddarda Starka, ówcześnie namiestnika króla, zostaje przez nią aresztowany. Kobieta zabiera karła na proces do swej siostry Lysy, do Orlego Gniazda. Choć Tywina nie obchodzi dobro syna, jego porwanie uważa za celowo wymierzoną w honor rodziny zniewagę. Tywin Lannister nie tolerował jakichkolwiek zniewag wymierzonych w Lannisterów, w odpowiedzi wysłał więc ser Gregora Clegane'a i jego ludzi przebranych za bandytów, by łupili i dewastowali różne wioski na terenie całego Dorzecza, ojczyzny Catelyn.[16] Te najazdy były jedną z przyczyn wybuchu konfliktu, który przerodził się w Wojnę Pięciu Królów.

Celem Tywina było wywabienie Eddarda z Królewskiej Przystani, pojmanie go i wymienienie za swojego syna. Stark ucierpiał jednak w bijatyce na ulicach stolicy, stoczonej z pierwszym synem Tywina, Jaimem i z tego powodu wysyła w swym imieniu lorda Berica Dondarriona. Kiedy siły Berica docierają do Brodu Komedianta, żołnierze Tywina i Gregora atakują ich ze wszystkich stron, rozpraszając oddział. Sam Dondarrion został śmiertelnie ranny, wskrzesił go jednak Thoros z Myr, po czym utworzyli oni Bractwo bez Chorągwi, które kontynuowało nękanie wojsk Lannisterów do końca wojny.

Gdy konflikt nabiera rozpędu, siły Tywina zajmują większość Dorzecza, zaczynają oblegać Riverrun i dopiero wtedy napotykają faktyczny opór w bitwie nad Zielonymi Widłami. Tuż przed bitwą Tyrion, który odzyskał wolność wygrywając w Dolinie próbę walki, a w drodze powrotnej zyskał lojalność wielu spośród Górskich Klanów, spotkał się z ojcem. Tywin wysyła syna do walki wraz z jego ludźmi z klanów; stawia ich na lewej flance, wierząc, że niezdyscyplinowani żołnierze łatwo się wyłamią. Liczył na to, że dowódca sił Północy - sądził, że będzie to młody, niedoświadczony Robb Stark - wykorzysta szansę na wbicie się w powstałą lukę, a wtedy zostanie zniszczony przez odwody.[17] Jednak ludzie z klanów nie wyłamali się, zaś dowódcą przeciwników nie był Stark, ale ostrożniejszy i doświadczony Roose Bolton. Bitwa zakończyła się wygraną Lannisterów, zajęła jednak dość czasu, by siły Północy rozdzieliły się. Część, pod dowództwem Robba Starka, przekroczyła Trident w Bliźniakach i zniosła oblężenie Riverrun. Robb wygrał bitwę Obozów oraz bitwę w Szepczącym Lesie, podczas tej drugiej pojmał też syna Tywina, Jaime'a.

Po śmierci króla Roberta Tywin został mianowany namiestnikiem swojego wnuka, króla Joffreya I Baratheona.[18] Po bitwie wysyła Tyriona to Królewskiej Przystani, by służył jako namiestnik w jego zastępstwie i zajął się przygotowaniem miasta do obrony przed atakiem ze strony braci Roberta, Stannisa i Renly'ego. W tym czasie Tywin prowadził wojnę z Północą i Dorzeczem.[19]

Starcie Królów

Tywin wkracza do stolicy jako triumfator bitwy.

Utrata Riverrun oznaczała, że Tywin nie jest w stanie ścigać i niszczyć sił Roose'a Boltona. Zamiast tego udaje się więc na południe do Harrenhal i tam obmyśla kolejny ruch. Jego wojska są nękane przez bractwo Berica Dondarriona, mimo że już kilka razy donoszono o jego śmierci.

Robb Stark wyrusza z Riverrun i atakuje Krainy Zachodu, rozgramiając pod Oxcross świeżo utworzony oddział Lannisterów utworzony i szkolony przez Stafforda Lannistera; potem zaś zawraca swe siły i rozprasza je, aby grasowały po zachodzie. Wtedy Tywin opuszcza Harrenhal i udaje się na zachód w pogoń za nimi. Plan Robba zakładał wciągnięcie armii Tywina w długi pościg przez Zachód, siły te wykrwawiałyby się powoli i oddalały od swoich ziem. Jednak Edmure Tully, któremu powierzono jedynie zadanie utrzymania Riverrun (i który nie był świadomy planu Robba), wyjechał na spotkanie armii Tywina w polu i stoczył z nim bitwę o Brody.[20]

Siły Lannisterów są wykrwawione i odepchnięte, to opóźnienie pozwala jednak, by do Tywina dotarły wieści o poczynaniach Stannisa Baratheona, który zamordował swego brata Renly'ego, przywłaszczył sobie większość jego wojska i teraz z ogromną armią maszeruje i płynie na Królewską Przystań. Tywin zawrócił swe siły na południowy wschód i udał się do źródeł Czarnego Nurtu. Tam spotkał swoich nowych sojuszników z Reach: lordów Mathisa Rowana i Randylla Tarly'ego, a następnie przy Wodospadzie Akrobaty łączą się z armią Mace'a Tyrella.

Płynąc razem na barkach w dół Czarnego Nurtu, Lannisterowie i Tyrellowie docierają na miejsce akurat w krytycznym punkcie bitwy nad Czarnym Nurtem. Udaje im się rozbić i przepędzić większość armii Stannisa (będącej już blisko zwycięstwa), podchodząc ich z boku.[21] Podczas bitwy Tywin dowodzi prawą flanką swego zastępu.[22] Zostaje okrzyknięty wybawcą miasta przez króla Joffrey (tytuł ten jest ironiczny, jako że Tywin był odpowiedzialny za ostatnie złupienie stolicy podczas Wojny Uzurpatora). Syn Tywina, Tyrion, który zrobił bardzo wiele dla obrony miasta, zostaje krytycznie ranny w bitwie.[23]

Nawałnica Mieczy

Tywin planuje wojnę. Prawa autorskie: Fantasy Flight Games.

Wymierzone w czasie przybycie Tywina podczas bitwy nad Czarnym Nurtem pozwoliło mu przypisać sobie większość zaszczytów za zwycięstwo Lannisterów. Tywin obejmuje swoją oficjalną pozycję jako namiestnik króla Joffreya,[24] natomiast Tyrionowi - po jego wyzdrowieniu - przyznaje stanowisko starszego nad Monetą, co karzeł postrzega jako degradację i obrazę. Następnie aranżuje małżeństwo syna z Sansą Stark[8] nim zdążyła ona zaręczyć się z Willasem Tyrellem. To daje Tyrionowi prawa do Winterfell i jednoznacznie pozbawia go nadziei na odziedziczenie Casterly Rock.[23] Tywin planuje również, by znaleźć odpowiedniego kandydata do ręki swojej owdowiałej córki królowej Cersei, zamierzenia te nigdy nie zostały jednak zrealizowane. Zaoferował córkę Willasowi Tyrellowi, ale Mace Tyrell (po tym, jak styranizowała go matka) odmawia zezwolenia na takie małżeństwo. Tywin żąda od Tyriona, by udawał, że tej oferty nigdy nie było.[25]

Kiedy Tywin dowiaduje się o niespodziewanym ślubie Robba Starka z Jeyne Westerling i przejściu Westerlingów na stronę Starków, utrzymuje przez kruki komunikację z matką Jeyne, Sybell Spicer. Ponadto koresponduje z Roosem Boltonem, który przyłączył się do Lannisterów po zajęciu Harrenhal oraz z Walderem Freyem, który uznał ślub Robba za znieważenie swego rodu, ponieważ przez nie złamany został pakt małżeński, zakładający, że Robb ożeni się z dziewczyną Freyów. Bezpośrednim rezultatem tych listownych rozmów były Krwawe Gody, na których Robb Stark został zdradzony i zamordowany wraz ze znaczną większością swych oddziałów. To definitywnie zakończyło wojnę i uczyniło Lannisterów stroną zwycięską. Tywin oświadczył, że...

Niektóre bitwy wygrywają miecze i włócznie, a inne gęsie pióra i kruki.[23]

Tywin Lannister kazał przetopić Lód - ogromny valyriański miecz Eddarda Starka - i przekuć na dwa miecze jednoręczne. Jeden z nich był podarunkiem ślubnym dla Joffreya, zaś drugi otrzymał Jaime.[25] Niedługo potem król Joffrey zostaje otruty i umiera na uczcie weselnej po swoim ślubie z Margaery Tyrell. Syn Tywina, Tyrion, zostaje niesłusznie oskarżony o tę zbrodnię, a Tywin zgadza się zostać jednym z trzech sędziów na jego procesie - pozostałymi są Oberyn Martell i Mace Tyrell. Kiedy jest już jasne, że sąd uzna go za winnego, Tyrion żąda próby walki, a Oberyn niespodziewanie zgłasza się na jego przedstawiciela. Cersei, jako oskarżycielka, wybiera ser Gregora Clegane'a, by reprezentował koronę. Gregor, choć podczas walki zostaje ciężko raniony zatrutą włócznią, wygrywa pojedynek, zabijając Oberyna. Zgodnie z wynikiem Tyrion zostaje uznany za winnego.[26]

Po próbie walki Tywin mierzy się z ogromnymi konsekwencjami politycznymi. Przed zabiciem Oberyna, Gregor wywrzeszczał bowiem przed całym królestwem, że jest winny zamordowania Elii Martell i jej syna Aegona. Tywin obawia się, że Dorne może przyłączyć się do Stannisa Baratheona, co przedłużyłoby wojnę o kolejne lata. Planuje stracić Gregora, żaby zadowolić w ten sposób Martellów, uważa jednak, że to królewski kat, a nie trucizna Oberyna powinna odebrać Clegane'owi życie. Tywin nakazuje więc Pycellowi wyleczyć Gregora, ale wysiłki maestera okazują się bezowocne.[27]

Czekający na stracenie Tyrion zostaje uwolniony z lochów Czerwonej Twierdzy przez swego brata Jaime'a i niechętnego temu Varysa. Podczas ucieczki Jaime wyjawia prawdę o pierwszej żonie Tyriona, Tyshy, która nie była prostytutką, ale prostą dziewczyną przypadkowo spotkaną na drodze. To ojciec kazał Jaime'owi, by opowiedział bratu kłamliwą wersję wydarzeń. Tyrion jest rozwścieczony i nakazuje Varysowi, żeby pokazał mu schody prowadzące prosto do Wieży Namiestnika, po czym wchodzi nimi bezpośrednio do rezydencji Tywina. Zastaje swoją byłą kochankę, prostytutkę Shae w łożu ojca, nagą, jedynie z należącym do Tywina złotym łańcuchem namiestnika na szyi. Tyrion zabija nim dziewczynę, dusząc ją. Następnie zabiera ze ściany kuszę, znajduje ojca w wychodku i pyta się go o Tyshę. Tywin wciąż się z nim sprzecza, kilka razy nazywając dziewczynę "kurwą", co jego syn uznaje za ostateczną obrazę. Strzela mu z kuszy w podbrzusze, śmiertelnie go raniąc. Tywin ginie upokarzającą śmiercią, siedząc na wychodku. Jego kiszki rozluźniają się, gdy umiera, przez co Tyrion, zostawiając ciało ojca, myśli o nim...

Smród, który wypełnił wychodek, był jasnym dowodem na to, że często powtarzany żart o jego ojcu był tylko kolejnym kłamstwem. Okazało się, że Tywin Lannister wcale nie srał złotem.[28]

Uczta dla Wron

Kiedy jego ciało zostaje odkryte, rozpoczynają się przygotowania do jego państwowego pogrzebu. Cersei każe Kettleblackom usunąć ciało Shae i przysięga, że wyrwie język każdemu, kto choć wspomniałby, że prostytutka kiedykolwiek tu była.[9] Zwłoki lorda Tywina były przez siedem dni wystawione na publiczny widok w Wielkim Sepcie Baelora, a potem zostaje wysłane do Casterly Rock wraz ze świtą rycerzy i lordów Zachodu. Odór ciała był tak ohydny, że wielu żałobników miało mdłości lub traciło przytomność, gdy zbytnio się do niego zbliżyli. Skóra wokół ust Tywina wysychała i gniła, co sprawiło, że jego kąciki uniosły się, jakby się uśmiechał.[29] To wzburza zarówno Jaime'a jak i Cersei, ponieważ, jak już wyżej wspomniano, Tywin Lannister rzadko się uśmiechał.

Dziedzictwo

Although Ród Lannisterów became respected and powerful again due his efforts after his father's reign, it increasingly looks like the House is going to collapse into ruin and become an embarrassment again due to the follies of his children, especially Cersei, who in an ironic twist of fate was forced in Taniec ze Smokami by the Wiara w Siedmiu to do a penance walk naked through the streets of Królewska Przystań just as Tywin once forced his father's mistress to do the same through the streets of Lannisport.

In the end Tywin Lannister died a humiliating death and was also proven to be a hypocrite, through out his life Tywin repeatedly put Tyrion down for his whoring. Yet he was caught with a whore (no less his sons former whore Shae) in his own bed before his death. He was blind when it came to his children, refusing to see the true relationship between Cersei and Jaime and Tyrion's true potential. Even when his own sister Genna Lannister saw Tyrion's worth and told Tywin so, Tywin's response was to ignore her for half a year. It is due to this ignorance that his accomplishments in the Wojna Pięciu Królów, which almost resulted in complete victory for his House, have been undone largely by Cersei.

Cytaty z Tywina

Niektóre bitwy wygrywają miecze i włócznie, a inne gęsie pióra i kruki.[23]

– Tywin do Tyriona Lannistera

Tyrion: Czyżby Westerlingowie i Spicerowie byli tak głupi, że uwierzyli, iż wilk może pokonać lwa?

Tywin: Najwięksi głupcy często okazują się mądrzejsi od tych, którzy się z nich śmieją.[8]

– Tywin i Tyrion Lannister

Jest odpowiednie narzędzie do każdego zadania i odpowiednie zadanie dla każdego narzędzia.[25]

– Tywin do Tyriona Lannistera

Kiedy twoi wrogowie ci się sprzeciwiają, musisz im odpowiedzieć stalą i ogniem. Gdy jednak padną na kolana, musisz im pomóc się podnieść. W przeciwnym razie nikt nigdy nie ugnie przed tobą kolan. Ponadto każdy, kto musi powtarzać "jestem królem", nie jest nim naprawdę. Aerys nie potrafił tego zrozumieć, ale ty zrozumiesz. Kiedy wygram dla ciebie tę wojnę, przywrócimy królewski pokój i królewską sprawiedliwość.[12]

– Tywin do Joffreya Baratheona

Nie toczę tej wojny po to, żeby posadzić na Żelaznym Tronie Roberta Drugiego.[12]

– Tywin do Cersei Lannister

Nie jesteś moim synem. Sam powiedziałeś, że jesteś wyłącznie lordem dowódcą Gwardii Królewskiej. Proszę bardzo, ser. Wracaj do swych obowiązków.[30]

– Tywin do Jaime'a Lannistera

Tywin: Pewnie zarządca ją odesłał. Nie przyszło mi do głowy o to zapytać.

Tyrion: Odesłał dokąd?
Tywin: Tam, dokąd odsyła się kurwy.[28]

– Tywin i Tyrion Lannister, o Tyshy

Tywin: Strzeliłeś do mnie.

Tyrion: Zawsze potrafiłeś szybko ocenić sytuację, panie. Pewnie dlatego jesteś królewskim namiestnikiem.
Tywin: Nie... Nie jesteś moim synem.
Tyrion: I tu się właśnie mylisz ojcze. Sądzę, że jestem po prostu miniaturką ciebie. Bądź tak uprzejmy i umrzyj szybko. Śpieszę się na statek.[28]

– Tywin i Tyrion Lannister

Cytaty o Tywinie

I would sooner entrust a child to a pit viper than to Lord Tywin.[31]

Eddard Stark's thoughts

A fool more foolish than most had once jested that even Lord Tywin’s shit was flecked with gold. Some said the man was still alive, deep in the bowels of Casterly Rock.[1]

Tyrion Lannister's thoughts

Czasami, co prawda bardzo rzadko, wydawało się, że lord Tywin naprawdę może się uśmiechnąć. Choć nigdy tego nie robił, sama zapowiedź wyglądała przerażająco.[8]

– myśli Tyriona Lannistera

Joffrey: Mówisz tak o Aerysie, dziadku, ale sam się go bałeś.

Cersei: Joffrey, przeproś dziadka.
Joffrey: A dlaczego? Wszyscy wiedzą, że to prawda. To mój ociec wygrał wszystkie bitwy. Zabił księcia Rhaegara i zdobył koronę, a twój ojciec cały czas ukrywał się pod Casterly Rock. Silny król działa śmiało, zamiast tylko gadać.[12]

Joffrey Baratheon i Cersei Lannister

Kevan: Wiem, że Tywin wydaje ci się twardym człowiekiem, nie jest jednak twardszy, niż to konieczne. Nasz ojciec był łagodny i sympatyczny, ale tak słaby, że jego chorążowie drwili zeń po pijanemu. Niektórzy uważali za stosowne otwarcie mu się przeciwstawiać. Inni lordowie pożyczali od nas złoto, ale jakoś nie chcieli go oddawać. Na dworze krążyły żarty o bezzębnych lwach. Nawet kochanka go okradała. Kobieta tylko o jeden stopień lepsza od kurwy przywłaszczyła sobie klejnoty mojej matki! Tywinowi przypadło w udziale zadanie przywrócenia rodowi Lannisterów należnego mu miejsca. Podobnie jak zadanie władania całym królestwem, gdy miał zaledwie dwadzieścia lat. Dźwigał to ciężkie brzemię przez dwa dziesięciolecia, a jedyne, co otrzymał w nagrodę, to zazdrość obłąkanego króla. Zamiast zasłużonych zaszczytów spotykały go niezliczone zniewagi. Mimo to dał Siedmiu Królestwom pokój, dobrobyt i sprawiedliwość. To sprawiedliwy człowiek. Gdybyś był rozsądny, zaufałbyś mu.

Tyrion: Ty go kochasz.
Kevan: Jest moim bratem.[6]

Kevan Lannister i Tyrion Lannister

Okazało się, że Tywin Lannister wcale nie srał złotem.[28]

– myśli Tyriona Lannistera

Służyłem sześciu królom, ale tutaj leży największy człowiek, jakiego znałem. Lord Tywin nie nosił korony, był jednak wszystkim, czym powinien być król.[29]

Pycelle

...pamiętam jak ojciec po raz pierwszy zabrał mnie na królewski dwór. Robert musiał trzymać mnie za rękę. Miałem najwyżej cztery lata, co znaczy, że on miał pięć albo sześć. Obaj się potem zgadzaliśmy, że król wyglądał szlachetnie, a smoki były straszne. Po latach ojciec powiedział nam, że rankiem tego dnia Aerys skaleczył się na tronie, musiał go więc zastąpić namiestnik. To Tywin Lannister tak nam zaimponował.

Stannis Baratheon[32]

Ludzie mówią, że Tywin nigdy się nie uśmiechał, ale robił to, gdy żenił się z twoją matką i gdy Aerys mianował go namiestnikiem. Tyg mówił, że uśmiechał się również wtedy, gdy Tarbeck Hall zwaliło się na głowę lady Ellyn, tej zdradzieckiej suki. I uśmiechał się, kiedy się urodziłeś, Jaime, widziałam to na własne oczy.[10]

Genna Lannister do Jaime'a Lannistera

Jaime: Kochałaś go?

Genna: Miałam siedem lat, gdy Walder Frey przekonał mojego pana ojca, żeby oddał moją rękę Emmowi. Jego drugiemu synowi, nawet nie dziedzicowi. Ojciec był trzecim synem, a młodsze dzieci zawsze pragną aprobaty starszych. Frey wyczuł w nim tę słabość i ojciec zgodził się tylko dlatego, by sprawić mu przyjemność. Zaręczyny ogłoszono podczas uczty, na której była obecna połowa zachodu. Ellyn Tarbeck roześmiała się w głos, a Czerwony Lew opuścił w gniewie komnatę. Reszta trzymała języki za zębami. Tylko Tywin ośmielił się sprzeciwić temu małżeństwu. Miał wtedy dziesięć lat. Ojciec zrobił się biały jak kobyle mleko, a Walder Frey drżał. Jak mogłabym go nie pokochać? To nie znaczy, że podobało mi się wszystko, co robił, ani że lubiłam towarzystwo człowieka, jakim się stał... ale każda mała dziewczynka potrzebuje dużego brata, który będzie jej bronił, a Tywin był duży, nawet kiedy miał dziesięć lat.[10]

Genna Lannister i Jaime Lannister

Rodzina

Tywin married his cousin Joanna Lannister. They had three children; Cersei, Jaime and Tyrion. Joanna died when giving birth to Tyrion. It is an unexplained mystery why Tywin named his first son Jaime, after no one known, and gave the family-traditional-style name Tyrion to his deformed second son.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Damon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tybolt
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Gerold
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sarelle
 
Tywald
 
Tion
 
Tytos
 
Jeyne Marbrand
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Jason
 
Marla Prester
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Tywin
 
Joanna*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kevan
 
Dorna Swyft
 
Genna
 
Emmon Frey
 
Tygett
 
Darlessa Marbrand
 
Gerion
 
Stafford
 
Joanna*
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Robert
Baratheon
 
Cersei
 
Jaime
 
Tyrion
 
Lancel
 
Willem
 
Martyn
 
Janei
 
 
 
Ermesande Hayford
 
Tyrek
 
 
 
Joy
Hill
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Joffrey
Baratheon
 
Myrcella
Baratheon
 
Tommen
Baratheon
 
Margaery
Tyrell
 
 


Przypisy

  1. 1,0 1,1 Gra o Tron, Rozdział 56, Tyrion VII.
  2. Uczta dla Wron, Rozdział 32, Cersei VII.
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 Świat Lodu i Ognia, Ród Lannisterów pod Smokami.
  4. Świat Lodu i Ognia,Aerys II.
  5. Świat Lodu i Ognia, Aerys II.
  6. 6,0 6,1 6,2 Nawałnica Mieczy, Rozdział 66, Tyrion IX.
  7. 7,0 7,1 Uczta dla Wron, Rozdział 44, Jaime VII.
  8. 8,0 8,1 8,2 8,3 Nawałnica Mieczy, Rozdział 19, Tyrion III.
  9. 9,0 9,1 9,2 Uczta dla Wron, Rozdział 3, Cersei I.
  10. 10,0 10,1 10,2 10,3 Uczta dla Wron, Rozdział 33, Jaime V.
  11. Nawałnica Mieczy, Rozdział 38, Tyrion V.
  12. 12,0 12,1 12,2 12,3 Nawałnica Mieczy, Rozdział 53, Tyrion VI.
  13. Starcie Królów, Rozdział 30, Arya VII.
  14. Gra o Tron, Rozdział 42, Tyrion VI.
  15. 15,0 15,1 Taniec ze Smokami, Rozdział 8, Tyrion III.
  16. Gra o Tron, Rozdział 43, Eddard XI.
  17. Gra o Tron, Rozdział 62, Tyrion VIII.
  18. Gra o Tron, Rozdział 57, Sansa V.
  19. Gra o Tron, Rozdział 69, Tyrion IX.
  20. Starcie Królów, Rozdział 45, Catelyn VI.
  21. Nawałnica Mieczy, Rozdział 14, Catelyn II.
  22. Starcie Królów, Rozdział 62, Sansa VII.
  23. 23,0 23,1 23,2 23,3 Nawałnica Mieczy, Rozdział 4, Tyrion I.
  24. Starcie Królów, Rozdział 64, Arya X.
  25. 25,0 25,1 25,2 Nawałnica Mieczy, Rozdział 32, Tyrion IV.
  26. Nawałnica Mieczy, Rozdział 70, Tyrion X.
  27. Nawałnica Mieczy, Rozdział 72, Jaime IX.
  28. 28,0 28,1 28,2 28,3 Nawałnica Mieczy, Rozdział 77, Tyrion XI.
  29. 29,0 29,1 Uczta dla Wron, Rozdział 8, Jaime I.
  30. Nawałnica Mieczy, Rozdział 62, Jaime VII.
  31. Gra o Tron, Rozdział 4, Eddard I.
  32. Nawałnica Mieczy, Rozdział 54, Davos V.

Ta strona zawiera treści z angielskiej Wikipedii. Pierwotna treść była w Ród Lannisterów. Lista autorów jest dostępna w historii strony of Ród Lannisterów. Podobnie jak w Wiki Westeros, zawartość Wikipedia dostępna jest pod GNU Free Documentation License.